Zinderend spektakelstuk slot van een schitterend handbalseizoen voor E-jeugd 1!

Er zijn weleens van die absolute topwedstrijden handbal die eigenlijk met geen pen te beschrijven zijn. Maar we proberen het toch.

Ver vooraf aan deze wedstrijd had de, immer optimistische coach, gedacht dat dit misschien wel de kampioenswedstrijd van het voorjaarsseizoen zou kunnen worden. Die voorspelling kwam ook uit, al was het wel wat anders dan gehoopt. De laatste wedstrijd van het seizoen stond gepland op Sportpark Assemburg tegen DSS. In de zaal competitie was DSS ook al een extreem lastige tegenstander gebleken. Prachtige snelle partijen met helaas wel 2x verlies voor Lacom. Gezegd moet worden, met niets ten nadele voor de invallers, dat we die wedstrijden geen compleet eigen team hadden. Dat was nu wel het geval.

DSS zou kampioen kunnen worden vandaag maar dan moest er wel minimaal gelijk gespeeld worden. Ook belangrijke info vooraf was, heel vreemd, in deze voorjaarscompetitie in deze poule, alle teams die thuis speelden niet verloren. Dus minimaal een gelijkspel maar meestal winst. Iedereen speelde 7 wedstrijden, dus degene met 4 wedstrijden thuis had sowieso meer kans op het kampioenschap. De toptalenten hadden 3x thuis gespeeld en dus 3x gewonnen. Bij winst vandaag zou een prima 3e plek behaald worden.

Bij winst van Lacom, zou VZV kampioen worden maar ja, weggeven was ook geen optie. Daarvoor zijn we te trots en te goed. Bovendien is er op het moment suprême geen leuker vermaak dan leedvermaak (dat laatste heb ik natuurlijk niet gezegd). Verder was het ons ook bekend dat wij nog nooit in de historie van het Team Toptalenten van DSS uit gewonnen hadden. Alles bij elkaar een uitstekend recept voor een knaller van een wedstrijd. En dat zou het vandaag ook worden, veel meer dan dat zelfs.

DSS mocht beginnen en ging voortvarend van start. De toptalenten zaten er echter bovenop in de verdediging. Aanval werd overgenomen en de eerste score was voor de Lacom toptalenten. Marlou rondde schitterend af. Kort daarop scoorde DSS alweer 1-1. Beide ploegen hielden elkaar de 6-7 minuten in evenwicht. Het was aftasten, waar zat de zwakke plek in de verdediging, waar op het veld waren mogelijkheden. Zowel Lacom als DSS gaven geen krimp in de verdediging. Het was duidelijk, dit zou voor beide partijen geen kat in het bakkie worden. Duuk scoorde weergaloos 2-1, DSS sloot weer aan 2-2. Vanuit de hoek startte Roos fantastisch in en eindelijk lukte het ook, 3-2 op het bord. Een verdiende beloning voor hard werken op de linkerhoek.
Het werd een eerste helft waarbij de spanning al enigszins voelbaar was. DSS stond onder druk en de toptalenten stegen boven zichzelf uit en speelde super geconcentreerd. Lynn op het doel stond weergaloos te keepen, zelden een betere wedstrijd op het doel gezien van Lynn.

Met het verplichte offensief verdedigen hadden beide teams het moeilijk. Lacom stond in de 1-5 opstelling, DSS in de 2-3. De prima fluitende scheidsrechter bestrafte Lacom als eerste voor het niet correct offensief verdedigen. DSS kreeg de shoot out die benut werd en de stand op 5-5 zette. Kort daarna werd het fluitsignaal voor de rust gegeven, 6-6 op het scorebord.

Na rust ging het spel op de wagen. De wedstrijd veranderde langzaam van spannend, naar super-spannend, naar een nagelbijtende thriller van jewelste. Het spel werd gespeeld zoals een handbal wedstrijd gespeeld moet worden; hard maar fair. Het liep nimmer uit de hand, mede door de prima scheidsrechter. Beide ploegen werkten hand in hand naar een zinderende finale van deze wedstrijd. Constant ging het gelijk op. 6-7, 7-7, 7-8, 8-8, 9-8, 10-8,10-9, 11-9, 11-10, 12-10. Met nog minder 8 minuten leek een kantelpunt nabij in het voordeel van DSS. Het publiek stond, nu echt voor het eerst, echt een rij dik rondom het veld. DSS kreeg alle support en na elk doelpunt van DSS ontplofte het sportpark bijkans.

Jara, voor nog maar de 3e keer meespelend, deed het meer dan geweldig op de hoek. Vandaag een lastige snelle tegenstander tegenover zich, maar gaf geen krimp. Op de andere hoek en op de cirkel nog zo’n ongelooflijke knokker, Julia. Ik denk door haar grootte, door iedere tegenstander onderschat. Maar met 12-10 voor DSS op het bord was het zaak voor de toptalenten de extra reserves aan te gaan spreken. Zo gezegd zo gedaan. Binnen drie aanvallen was de score omgedraaid naar 12-13 voor Lacom. Duuk baande zich opnieuw een weg door de verdediging, Marlou was super attent bij een afvallende bal van de keeper en Sasja peerde de bal meedogenloos vanuit de hoek raak.

DSS maakte weer gelijk. Langzaamaan speelde de wedstrijd zich af in een bubble, de rest deed er even niet meer toe. Na rondspelen en doorstarten wist Duuk 13-14 te scoren. Vervolgens wist DSS toch weer 2x te scoren. Nog twee minuten op de klok, 15-14, het zal toch niet weer zo zijn dat een thuisploeg gaat winnen. DSS zakte weer eens terug binnen de stippellijn en na vele malen hierover attent te worden gemaakt vond de scheidsrechter het tijd om hiervoor DSS te straffen. Hulde voor de scheids om op dit moment hiervoor een shoot-out te geven. Gezegd moet worden dat op het moment van fluiten Marlou de 15-15 vanaf de cirkel erin plofte. Dus ja,…

15-14 voor DSS, shoot out voor Lacom. Nikki ging het doen en zonder aarzelen werd de 15-15 gescoord. Minuut op de klok, DSS had de laatste aanval na de shoot out. Het lukte DSS niet om deze aanval goed uit te spelen. Dus Lacom had de laatste aanval met nog 30 seconden op de klok. Nu zou het moeten gebeuren….en het gebeurde ook!! Via de hoek kwam de bal op de linkeropbouw, Sasja startte in vanuit de rechteropbouw, aanspelen, vrije schietkans, keeper kansloos, 15-16!!!!

Maar nog was het niet gedaan. Met de moed der wanhoop zette DSS aan, en werd er nog 1x op doel gegooid. Op dat moment klonk de fluit van de scheidsrechter. Niet omdat het tijd was, maar om een overtreding die verder niemand gezien had. Deze, door verder niemand geziene overtreding, was zelfs zo zwaar dat DSS een shoot out kreeg. Ondertussen was het tijd, dus enkel de shoot-out restte nog. Nu was het keeper tegen speler, Roos tegen DSS. En niet alleen het team maar ongeveer heel het sportpark wilde die bal er wel in kijken. Het fluitje klonk, de speelster startte vanaf de middellijn de allesbeslissende shoot out, kampioen ja of nee, sprongschot, bal laag in de linkerhoek en….. Roos zat er tussen met haar elastieken benen!! Niks geen gellijk spel, maar 15-16 winst voor de toptalenten!!!

Wat een fantastisch slot, mooier kun je het bijna niet bedenken. Dit zijn de krenten in de pap, de wedstrijden waarvoor we het doen. Prachtig gewoon!!!